وقتی مطلب قبل خودم رو خودم خوندم فهمیدم که دیگه نوشتن هم از ما گذشته البته به قولی ببخشید نوشته ای بنده مثل پازل میمونه واسه اینکه گاهی فعل و فاعلش جا به جاس و باید تا حدودی حدس بزنید میگن که به چ

عرضم به خدمتتون که بعضی آدمها انسانهای خوش زبان و خوش بیانی هستن و انسان از هم صحبتی با اونها لذت میبره و حتی گاهی راجع به مسایل بیخودی هم حرف میزنند دلپذیر حرف میزنن.ولی خب قطعا همه اینجور نیستن وای

یه محقق بزرگ در مورد اینکه چطور به زندگیمون شادی ونشاط تزریق کنیم میگه حتما لازم نیست که تا دو روز تعطیلی میخوره بلند شید برید شمال که یه بادی به سرتون بخوره و هم بلکه یه کم نشاط از دست رفتتون رو پی

همیشه یکی مقصره یکی غیر خودشون هیچ حرفی.هیچ توجیه خوبی هم قانعشون نمیکنه چون محاله بپذیرن گاهی خیلی بدن.خیلی بد میشن اصلن من من خیلی اشتباه دارم من منظم و مرتب نیستم یایه کم کینه ای هستم وز

سلام میخواستم تیتر بزنم مطلب آخر و خداحافظ البته نه از این بابت که خودم رو لوس کنم وبخوام یه بازی احساسی راه بندازم بلکه از این بابت که فکر میکنم اینجا خط قرمزهام زیاد شده و شاید راحت نیستم تو نو

ای وای خدایی خیلی طرفدار دارم ها خب حالا که دیگه کسی اینجا نمیاد یه مطلب میذارم برای فرداهایی که بیام بخونم و شاید به نظرم جالب باشه برای اولین بار طعم کنسرت رو از نزدیک کشیدم البته تو پار

سلام خدمت خودم

این سلام به خودم به این خاطر بود که فکر کنم دیگه کسی نباشه که به این کلبه خرابه بخواد سر بکشه

ولی میخوام به زودی دوباره به عرصه وبلاگ نویسی یواشکی برگردم

خیلی فکر میکنم یه جای یواشکی مطلب هام رو بذارم که هیچ کس نشناسه من رو یا همینجا

هنوز به نتیجه نرسیدم

ولی به زودی به نتیجه میرسم

همین دیگه

چیه دنبال جیز خاصی میگردید

تموم شد

انقدر از جمع این دو عدد بدم اومده که حد نداره

اگه معلم ابتدایی بودم هرگز این سوال رو نمیپرسیدم

ده سالی میشود که این 5+1رفته ان تو مخ ما که اگه ...

قسمت ما هم این بود که 5+1تو اوج دوران جوونی ما جولون بده تو زندگیمون

...........................................................................................

زیاد دیدهام که 5+1طرفدار داشته تو ایران و گفتن انرژی هسته ای میخوایم چکار

زیاد دیده ام که یواش یواش میگیرن دار و ندار ادم ها رو و سر اخر میگن مگه عقل نداشتی ما بگیم برو بیفت تو چاه تو هم باید بیفتی

اگر از اندر احوالات من بخواید بدونید خوبم...۳۳سالم شد و یک پسر چهار ساله شیطون دارم که حس میکنم تموم دنیای منه و من زندگی میکردم تا بزرگ شم و ازدواج کنم و بچه دار شم تا نهایت لذت رو از داشتن اون ببرم...وقتی هست که هست ولی وقتی نیست انگار هیچی نیس.

خوشم با بچم و سلامتیش و میسازم با همه ناخوشی های روزگار که رسمش همینه.عمر کوتاه رو قدر دانسته و بدانید خوشی همین نزدیکی هاس در کنارتان...

.............

دوستان ثابق اگه سرزدید بگم جز خاطرات شیرین زندگی من هستین.خوش باشین

چه خواهد شد؟ پیش بینی دلار و طلا و مسکن برای روزها و سال اینده؟بحران مالی و کاری؟جنگ؟و...؟سوالهایی ک این روزها مردم از خود و دنیای مجازی و کارشناس ها دارندو ترس...از همه چیز بدتر برای یک ملت ترس و ناا